Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Η πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο...

"Η πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο,
είναι η καλύτερη δουλειά του κόσμου.

Σ' ευχαριστώ, Μαμά..."

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Χρόνια Πολλά!!!

Σήμερα είναι η γιορτή του Αγίου Γεωργίου, πολιούχου του Αλιβερίου.

Χρόνια Πολλά στις Γεωργίες και στους Γιώργηδες,
Χρόνια Πολλά στο Αλιβέρι!!!

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Εμπορικός Σύλλογος Αλιβερίου: ο εορτασμός της Ζωοδόχου Πηγής

Πιστοί στην παράδοση όπως κάθε χρόνο ο Πρόεδρος Γιώργος Παλαιολόγος και το Διοικητικό Συμβούλιο του Εμπορικού Συλλόγου τίμησαν με κάθε λαμπρότητα την γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής στο εκκλησάκι στου Κουτρουλάρου.

Ο εμπορικός σύλλογος Αλιβερίου έχει ορίσει την ημέρα αυτή ως αργία για τον εμπορικό κόσμο.

Ευχαριστούμε όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους.

(Πηγή: eviaportal.gr, δημοσιεύτηκε στις 20/04/12)

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Πολιτικός Χάρτης

Ο Πολιτικός Χάρτης πρόκειται για μια σελίδα με ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο περιέχει ερωτήσεις πολιτικού χαρακτήρα. Ανάλογα με τις απαντήσεις που θα δώσει ο χρήστης στις ερωτήσεις, οι πολιτικές του απόψεις θα τοποθετηθούν πάνω στο χάρτη της διπλανής εικόνας.

http://www.politicalmap.gr/

ΠΡΟΣΟΧΗ: Νέος κακόβουλος ιός επιτίθεται μέσω Facebook

Μια νέα μορφή κακόβουλου λογισμικού μεταδίδεται μέσω Facebook. Χρήστες βλέπουν στο τοίχο τους από κάποιο φίλο τη φωτογραφία ενός μωρού με το εξής κείμενο:
Πραγματικά δεν υπάρχει αυτό το μωρό! Ένα μωράκι παίζει ανέμελο, όταν ξαφνικά εμφανίζεται από το πουθενά μία κόμπρα. Το θαρραλέο μωρό αρχικά ξαφνιάζεται αλλά στην συνέχεια δεν δείχνει να φοβάται και συνεχίζει να χορεύει αυτή τη φορά μαζί με το επικίνδυνο φίδι το οποίο φαίνετε να αγριεύει! Θα πάθετε πλάκα!!
Όμως, αν κάνουν κλικ στο σύνδεσμο δεν πρόκειται να δουν τίποτε σχετικό. Αντιθέτως το πιθανότερο είναι ότι θα μολυνθεί ο υπολογιστής τους και στη συνέχεια το μολυσμένο πια προφίλ τους θα αρχίσει και αυτό με τη σειρά του να κάνει αντίστοιχες δημοσιεύσεις στους τοίχους των φίλων τους.

Αν λοιπόν δείτε μια τέτοια δημοσίευση, σε καμία περίπτωση μην κάνετε κλικ. Αντιθέτως κάντε αναφορά του post στο Facebook επιλέγοντας «Ανεπιθύμητο περιεχόμενο ή απάτη».


Πηγή: Ονειροπαγίδα 2012

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Επιλεγμένα τραγούδια του Μητροπάνου

Σε αυτή την ανάρτηση, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικά από τα αγαπημένα μου τραγούδια του Δημήτρη Μητροπάνου.

Άλλος για Χίο τράβηξε
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος


Στα καλντερίμια συζητούν
ως το πρωί γειτόνοι
μα σκοτεινιάζει ο καιρός
και στις καρδιές νυχτώνει

Άλλος για Χίο τράβηξε πήγε
κι άλλος για Μυτιλήνη
κι άλλος στης Σύρας τα στενά
αίμα και δάκρυα πίνει

Σε πανηγύρι και γιορτή
απ' την Αγιά Μαρκέλλα
σ' αγόρασα χρυσή κλώστη
και κόκκινη κορδέλα

Άλλος για Χίο τράβηξε πήγε
κι άλλος για Μυτιλήνη
κι άλλος στης Σύρας τα στενά
αίμα και δάκρυα πίνει



Καλοκαίρια και χειμώνες
Στίχοι: Τάσος Οικονόμου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος


Αν στείλεις μήνυμα χαράς
σημάδι πως με αγαπάς αγαπημένη
να 'ρθεις να σε καλοδεχτώ
κι αν χάθηκες σε αγαπώ αγαπημένη

Καλοκαίρια και χειμώνες
περιμένω να φανείς
δάκρυα καυτά σταγόνες
θα με καιν ώσπου να 'ρθεις

Κι αν θέλεις όρκους της ζωής
θα ορκιστώ από αρχής αγαπημένη
εγώ στα μάτια σου μετρώ
τ' απέραντο και το μικρό αγαπημένη

Καλοκαίρια και χειμώνες
περιμένω να φανείς
δάκρυα καυτά σταγόνες
θα με καιν ώσπου να 'ρθεις



Αλίμονο
Στίχοι: Σάκης Καπίρης
Μουσική: Μίμης Χριστόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Κωστής Χρήστου

Άλλες ερμηνείες:
Δημήτρης Μητροπάνος


Χωρίς την αγάπη σου θα ήμουνα μόνος
Η πίκρα θα μ' έπνιγε, το δάκρυ, ο πόνος
Εσύ με οδήγησες στης γης την ελπίδα
Του κόσμου το νόημα στα μάτια σου είδα

Αλίμονο σ' αυτούς που δεν αγάπησαν
Αλίμονο, αλίμονο, αλίμονο
Αλίμονο σ' αυτούς που δεν δακρύσανε, ζωή
Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε ζωή
Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε

Μπορεί να γελάστηκα, μπορεί να πληγώθηκα
Μα τ' άστρα στον ώμο μου ξενύχτης φορτώθηκα
Κι αν είχε το ψέμα της ναυάγιο κάνει
Τον κόσμο τον ένιωσα αγάπης λιμάνι

Αλίμονο σ' αυτούς που δεν αγάπησαν
Αλίμονο, αλίμονο, αλίμονο
Αλίμονο σ' αυτούς που δεν δακρύσανε, ζωή
Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε ζωή
Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε




Κάνε κάτι να χάσω το τρένο
Στίχοι: Τάκης Μουσαφίρης
Μουσική: Τάκης Μουσαφίρης
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος

Αυτό το τσιγάρο που καίει είναι το τελευταίο
τα μάτια σου κλείσε δεν θέλω να δεις ότι κλαίω
γιατί είναι μοιραίο να φύγω
σε λίγο σε λίγο σε λίγο

Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο
Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο
αγκάλιασέ με φίλησέ με
μέσα στα χέρια σου τα δυο φυλάκισέ με
Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο
κάνε κάτι να χάσω το τρένο

Αυτό το τσιγάρο που καίει σε λίγο θα σβήσει
μια στάλα κουράγιο που έχω κι αυτό θα μ' αφήσει
γιατί είναι μοιραίο να φύγω
σε λίγο σε λίγο σε λίγο

Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο
Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο
αγκάλιασέ με φίλησέ με
μέσα στα χέρια σου τα δυο φυλάκισέ με
Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο
κάνε κάτι να χάσω το τρένο 


Πες μου πού πουλάν καρδιές
Στίχοι: Τάκης Μουσαφίρης
Μουσική: Τάκης Μουσαφίρης
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος


Πες μου πού πουλάν καρδιές να σου πάρω μια
πες μου πού πουλάν χαρές να σου πάρω δυο
πες μου πού πουλάν ψυχές να σου πάρω μια
πού πουλάν αϊτόφτερα να σου πάρω δυο

Θέλω να 'χεις δυο καρδιές
ν' αγαπάς διπλά τον κόσμο
θέλω να 'χεις δυο ψυχές
γιομάτες να 'ναι δυόσμο
θέλω να 'σαι αετός

Πες μου πού πουλάν καρδιές να σου πάρω μια
πες μου πού πουλάν ψυχές να σου πάρω δυο
πού πουλάν τις Κυριακές τις γιορτές τις σκόλες
πες μου πού πουλάν χαρές να στις πάρω όλες

Θέλω να 'σαι αετός
σ' αψηλά να πας λημέρια
το κρασί σου ήλιου φως
και να κερνάς τ' αστέρια
θέλω να 'σαι αετός



Αν είσαι πλάι μου
Στίχοι: Γιώργος Κορδέλλας
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
το φόβο να νικήσω
τον κόσμο ν' αγαπήσω
κι ίσως ν' αγαπηθώ

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
να μ' αντιμετωπίσω
τη μοίρα μου να ορίσω
να μεταμορφωθώ

Μόνος μου πώς να πορευτώ
και πού να επιστρέψω
χωρίς εσένα είμαι μισός
κι ίσως να μην αντέξω

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
τη μάχη να κερδίσω
να μην εγκαταλείψω
να μην παγιδευτώ

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
τον ήλιο ν' αντικρίσω
να μην ξαναγυρίσω
σε τόπο σκοτεινό

Μόνος μου πώς να πορευτώ
και πού να επιστρέψω
χωρίς εσένα είμαι μισός
κι ίσως να μην αντέξω



Μάνα που ζω
Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος

Έτυχε να με γεννήσεις
και ζωή να μου χαρίσεις
στον πιο δύσκολο καιρό
μάνα πού ζω

Το βαρκάκι που με φέρνει
εμπατάρησε και γέρνει
πες μου πού να κρατηθώ
πού να σταθώ

Η ελπίδα μας χαμένη
και η μοίρα μας γραμμένη
στου διαβόλου το κιτάπι
να του βγει το μάτι

Ένα τέτοιο χαρακτήρα
μάνα μου από ποιον τον πήρα
σε ποιον έμοιασα να ξέρω
που υποφέρω

Όλα γύρω με πειράζουν
και γρουσούζη με φωνάζουν
με πληγώνει ό,τι δω
μάνα πού ζω

Η ελπίδα μας χαμένη
και η μοίρα μας γραμμένη
στου διαβόλου το κιτάπι
να του βγει το μάτι.



Και είναι και άλλα πολλά ακόμα τραγούδια που θα μπορούσαν να προστεθούν εδώ...


Αντίο Δημήτρη..., Καλό ταξίδι...

(Πηγή Στίχων: www.stixoi.info)

Έγινε και φέτος ο χορός της Καμάρας


Το έθιμο του χορού της Καμάρας έλαβε χώρα και φέτος, την προκαθορισμένη ώρα, στο προαύλιο του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Αλιβερίου. Η προσέλευση του κόσμου, όπως μπορείτε να δείτε από τις φωτογραφίες, ήταν μεγάλη. Το έθιμο αυτό είναι από τα λίγα που έχουν απομείνει στο Αλιβέρι, και η αναβίωσή του είναι ένα χαρμόσυνο γεγονός για όλους τους Αλιβεριώτες. 

(Περισσότερες πληροφορίες για το έθιμο μπορείτε να βρείτε σε παλαιότερη ανάρτηση, ΕΔΩ.)

(Οι φωτογραφίες ανέβηκαν από τον κύριο Δημήτρη Ελευθερίου, στην ομάδα "Έχω ματώσει και εγώ τα γόνατά μου στις αλάνες του Αλιβερίου", στο Facebook




(Το παραπάνω βίντεο είναι του κυρίου Γιάννη Σαγιάννη)

Αντίο Δημήτρη...

Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας
Μουσική: Γιάννης Μηλιώκας
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος


Μια εκδρομή είναι η ζωή μου
Με μαγική διαδρομή
Έγιναν φίλοι μου και οι εχθροί μου
Και τραγουδάμε με μια φωνή

Εμένα και ο θάνατος
Μου φαίνεται γιορτή
Ένα λαχείο ειν' η ζωή
Ας είναι κι αμορτί
Λουλούδια για το χάροντα
Μπουζούκι και κιθάρα
Κι ένα ανοιχτό περίπτερο
Να πάρουμε τσιγάρα

Μια εκδρομή είναι η ζωή μου
Που θα τελειώσει κάποτε
Μα έπαιξα, γέλασα
Με την ψυχή μου
Και δεν κουράστηκα
Δεν έπληξα ποτέ

Εμένα και ο θάνατος
Μου φαίνεται γιορτή
Ένα λαχείο ειν' η ζωή
Ας είναι κι αμορτί
Λουλούδια για το χάροντα
Μπουζούκι και κιθάρα
Κι ένα ανοιχτό περίπτερο
Να πάρουμε τσιγάρα

Λουλούδια για το χάροντα
Μπουζούκι και κιθάρα
Κι ένα ανοιχτό περίπτερο
Να πάρουμε τσιγάρα

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Ποιοι ήταν οι Έλληνες του Τιτανικού

(Ένα ενδιαφέρον άρθρο από το blog "Ονειροπαγίδα". Το επέλεξα καθώς φέτος κλείνονται 100 χρόνια από το τραγικό ναυάγιο.)

 Ποιοι ήταν οι Έλληνες του Τιτανικού


Ο Τιτανικός έγινε μύθος, βιβλίο, ταινία, η σύγχρονη μεταφορά κάθε ασύλληπτης, αναπότρεπτης καταστροφής. Κάποιοι λένε πως η ιστορία του - μια ιστορίας ύβρεως και τιμωρίας -  θυμίζει αρχαία ελληνική τραγωδία. 100 χρόνια μετά το μεγαλύτερο ναυάγιο του 20ου αιώνα, λίγοι γνωρίζουν ότι ανάμεσα στους 2.228 ανθρώπους που συνόδεψαν το "Πλοίο των Ονείρων" στο παρθενικό του ταξίδι ήταν και τέσσερις Έλληνες. Τέσσερις νέοι άνδρες από το μικρό χωριό Άγιος Σώστης του δήμου Οιχαλίας, στη Μεσσηνία.

Ο 18χρονος βοσκός Βασίλης Καταβέλος πήγαινε στην Αμερική για να βρει τον αδερφό του, Παναγιώτη, που δούλευε ως εφημεριδοπώλης. Ο συγχωριανός του, Παναγιώτης Λυμπερόπουλος του πρότεινε να ταξιδέψουν μαζί με το "πιο πολυτελές και γρήγορο πλοίο" της εποχής, τον Τιτανικό. Ο Βασίλης πούλησε μερικά πρόβατα από το κοπάδι του για να βρει τα χρήματα για ένα εισιτήριο Γ' θέσης και αναχώρησε για τη Γαλλία, μαζί με τον Λυμπερόπουλο και δύο ακόμα κατοίκους του 'Αγιου Σώστη, τους αδερφούς Χρονόπουλους. Επιβιβάστηκε στον Τιτανικό από το λιμάνι του Χερβούργου με αριθμό εισιτηρίου 2682 της Γ' θέσης. Δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του. Λίγες βδομάδες αργότερα, η σορός του ανασύρθηκε από το πλοίο Μακέι Μπένετ. Ο αδερφός του, στην Αμερική, έμαθε τα νέα από τις εφημερίδες που πουλούσε...
Ο 26χρονος Απόστολος Χρονόπουλος (επάνω) δούλευε στην Αμερική από τα 18 του, ως διερμηνέας, σε μια βιοτεχνία. Στην ίδια δουλειά ήθελε να βάλει και τον μικρότερο αδερφό του, Δημήτρη, 21 ετών (κάτω). Οι δυό τους επρόκειτο να φύγουν με άλλο υπερωκεάνιο, όμως πείστηκαν να αλλάξουν τα εισιτήριά τους, και να ταξιδέψουν με τον Τιτανικό για να φτάσουν στον προορισμό τους πιο γρήγορα. Επιβιβάστηκαν στο κρουαζιερόπλοιο από το λιμάνι του Χερβούργου στις 10 Απριλίου 1912 - αριθμός εισιτηρίου 2680, θέση Γ'. Η τύχη τους, αγνοείται μέχρι σήμερα. Δεν είναι γνωστό αν εντοπίστηκαν οι σοροί τους και ενταφιάστηκαν στη θάλασσα, ή αν παρασύρθηκαν μαζί με τον Τιτανικό στον υγρό του τάφο και δεν βρέθηκαν ποτέ...
Ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, 33 ετών, ήταν παντρεμένος και ζούσε χρόνια στην Αμερική, στη Νέα Υόρκη, όπου διατηρούσε εργαστήριο μεταλλικών χειροτεχνημάτων. Τον Απρίλιο του 1912 είχε επιστρέψει στον 'Άγιο Σώστη για να βαφτίσει το γιό του, Κώστα, στην εκκλησία του Αη Γιάννη. Η γυναίκα του, Αγγελική, προσπάθησε να τον πείσει να μη γυρίσει αμέσως πίσω, να μείνει και να γιορτάσει με την οικογένειά του το Πάσχα. Δεν την άκουσε. Την Τετάρτη, 10 Απριλίου επιβιβάστηκε στον Τιτανικό από το λιμάνι του Χερβούργου με το εισιτήριο 2683 της Γ' θέσης και προορισμό το Στάμφορντ, όπου σκόπευε να εγκατασταθεί μόνιμα.
Όταν ο Τιτανικός άρχισε να βυθίζεται, ο Λυμπερόπουλος εγκατέλειψε εγκαίρως την καμπίνα του, φόρεσε ένα σωσίβιο κι έπεσε στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού. Κατάφερε να κολυμπήσει και να βρει μια βάρκα, στην οποία επέβαιναν άλλοι τρείς ναυαγοί. Η βάρκα παρασύρθηκε προς τα βόρεια - η τύχη των επιβατών της παρέμεινε άγνωστη για καιρό.
Δύο μήνες μετά το ναυάγιο, εντοπίστηκε σε μια απόκρημνη ακτή του Καναδά. Και οι τέσσερις ναυαγοί βρέθηκαν νεκροί. Ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο του Μάουντ Ολιβετ, στον Καναδά, στις 10 Μαΐου 1912. Η γυναίκα και ο γιός του δεν τον ξαναείδαν ποτέ. Παρέλαβαν μόνο τα αντικείμενα που βρέθηκαν στις τσέπες του: τη βέρα του, μια χρυσή καρφίτσα, ένα ρολόι, μια ατζέντα και λίγα χρήματα...

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Το μήνυμα της ημέρας...


Το μοιρολόι της Παναγίας (Μ. Παρασκευή)

Σήμερα είναι Μεγάλη Παρασκευή. Το μοιρολόι της Παναγίας που παραθέτω, το τραγούδαγε η προγιαγιά μου η Πασού, από τα Θαρρούνια. Τραγουδιέται κάθε Μ. Παρασκευή τρεις φορές.

Σήμερα μαύρος ουρανός
σήμερα μαύρη μέρα
σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται
Σήμερον έβαλαν βουλή
οι άνομοι Εβραίοι
οι άνομοι και τα σκυλιά
και οι τρεις καταραμένοι
Για να σταυρώσουν το Χριστό
Τον πάντα Βασιλέα
Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι
να λάβει δείπνο μυστικό
για να τον λάβουν όλοι
Η Μάρθα κι η Μαγδαληνή
και του Λαζάρου η μάνα
και του Ιακώβου η αδερφή
κι οι τέσσερις αντάμα
πήραν το δρόμο το στρατί
στρατί το μονοπάτι
και το στρατί τους έβγαλε
μες του ληστή την πόρτα
άνοιξε πόρτα του ληστή
και πόρτα του Πιλάτου
κι η πόρτα από το φόβο της
ανοίγει μοναχή της
Κοιτα δεξιά κοιτά ζερβά
κανέναν δε γνωρίζει
κοιτάζει δεξιότερα
βλέπει τον Άγιο Γιάννη
Άγιε μου Γιάννη Πρόδρομε
και βαφτιστή του γιού μου
μην είδες τον υιόκα μου
Τον μεν διδάσκαλό σου;
Δεν έχω στόμα να σου πω
γλώσσα να σου μιλήσω
δεν έχω χέρι παλαμό
για να σου Τονε δείξω
Το βλέπεις κείνο το γυμνό
το παραπονεμένο
όπου φορεί πουκάμισο
στο αίμα βουτηγμένο
όπου φορεί στην κεφαλή
ακάνθινο στεφάνι;
Εκείνος είναι ο υιόκας σου
και μεν διδάσκαλός μου
Η Παναγιά σαν τα 'κουσε
έπεσε και λιγώθει
τρία σταμνιά της ρίξανε
τρία κανάτια μόσχο
και τρία μυροδόσταμο
για να τις έρθει ο νος της
Και σαν της ήρθε ο λογισμός
και σαν της ήρθε ο νος της
ζητεί μαζαίρι να σφαχτεί
ζητεί φωτιά να πέσει
ζητεί γκρεμό να γκρεμιστεί
για το Μονογενή της
Η Παναγιά εζήγωσε γλυκά
τον ερωτούσε
Δε μου μιλάς παιδάκι μου;
Δε μου μιλάς παιδί μου
Τι να σου πω μανούλα μου
που διάφορο δεν έχεις;
Μόνο το Μέγα Σάββατο
κοντά στο μεσονύχτι
που θα λαήσει ο πετεινος
σημάνουν οι καμπάνες
τότε και συ μανούλα μου
θα 'χεις χαρές μεγάλες.
Όποιος το ακούει σώζεται
και όποιος το λέει αγιάζει
και όποιος το καλοφραγκαστεί
παράδεισο θα λάβει
παράδεισο και λίβανο
από τον Άγιο Τάφο

Περιβαλλοντική Δράση: "ΕΥΒΟΙΑ ΚΑΘΑΡΗ"

ΟΜΑΔΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ
 Σχ. Έτος 2011-12
 Τίτλος Προγράμματος: «Φάε, πιες, ανακύκλωσε»
 Πληροφορίες: Γλάρου Κονδυλία  τηλ. 6978162864
                            Μακρίδου Χριστίνα                      
 
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
         Η Ομάδα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του Γυμνασίου Αλιβερίου τη Μ. Πέμπτη στις 16:00-17:30 στη διασταύρωση κεντρικής και περιφερειακής οδού πραγματοποίησε δράση με θέμα: «ΕΥΒΟΙΑ ΚΑΘΑΡΗ».
       Στόχος μας ήταν να σταματήσουμε να βλέπουμε πεταμένα μπουκάλια νερού και άλλα απορρίμματα στις άκρες των δρόμων. Στα πλαίσια της δράσης μας γράψαμε το σύνθημα: «στον κάδο, όχι στο δρόμο» σε 200 σακούλες απορριμμάτων και τις μοιράσαμε στα διερχόμενα αυτοκίνητα προτρέποντας τους ταξιδιώτες που έρχονται στην περιοχή μας να περάσουν τις ημέρες του Πάσχα, αλλά και πολλούς ντόπιους που έτυχε να περάσουν από το σημείο που στεκόμασταν, να μην πετάνε τα σκουπίδια τους έξω από το αυτοκίνητο αλλά να τα τοποθετούν σε σακούλες και να τα ρίχνουν σε κάδους απορριμμάτων.
       Η δράση έγινε στα πλαίσια του Προγράμματος που εκπονούμε στο σχολείο μας με θέμα «Φάε, πιες, ανακύκλωσε» με χορηγία του Δήμου Κύμης-Αλιβερίου.
Η Ομάδα περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Γυμνασίου Αλιβερίου και οι συντονίστριες καθηγήτριες  Γλάρου Κονδυλία και Μακρίδου Χριστίνα

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

Στις 6 Μαΐου οι εκλογές

Την Κυριακή, 6 Μαΐου, προσδιόρισε ως ημερομηνία διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών, που αναμένεται να προκηρυχθούν εντός της ημέρας, ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, μιλώντας στην συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου. 

(Πηγή: www.zougla.gr)

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Μετανάστες έχασαν τη ζωή τους για να βοηθήσουν ζευγάρι ηλικιωμένων


 (Χωρίς σχόλια, από ΤΑ ΝΕΑ)

Τέσσερα άτομα έχασαν τη ζωή τους μετά από σύγκρουση Ι Χ αυτοκινήτου με τρένο του ΟΣΕ στο Κρυονέρι Αττικής. Η αμαξοστοιχία, που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη - Αθήνα, συγκρούστηκε με το ΙΧ λίγο πριν από τις 13:00, στη συμβολή των οδών Ανοίξεως και Ανεμώνης. Ένα ακόμη άτομο τραυματίστηκε και διακομίσθηκε στο νοσοκομείο.


Το μοιραίο Ι.Χ. επιχείρησε να περάσει τις γραμμές από σημείο που δεν υπήρχε διάβαση, με αποτέλεσμα οι τροχοί του να κολλήσουν στη σιδηροτροχιά.

Στο όχημα επέβαινε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι.


Τρεις Πακιστανοί, οι οποίοι βρίσκονταν κοντά στο σημείο, προσπάθησαν να σπρώξουν το όχημα χωρίς, όμως, αποτέλεσμα.
Επικράτησε πανικός και αντί να απομακρυνθούν όλοι, οι άτυχοι μετανάστες ενέτειναν τις προσπάθειές τους να ξεκολλήσουν το αυτοκίνητο, ενώ και οι επιβάτες του παρέμειναν μέσα. Η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη.

Νεκροί είναι οι δύο επιβαίνοντες του αυτοκινήτου και δύο από τους Πακιστανούς. Ο τρίτος Πακιστανός νοσηλεύεται τραυματισμένος.

Στο σημείο έσπευσαν οκτώ οχήματα της Πυροσβεστικής με 24 πυροσβέστες.

Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

School - Tube Αλιβέρι

Μπορείτε να δείτε το επεισόδιο, κάνοντας κλικ εδώ:  

http://www.ert.gr/webtv/index.php/component/k2/item/3201-Aliberi-07-04-2012.html

Συγχαρητήρια στο Γυμνάσιο Αλιβερίου

Τα θερμά μου συγχαρητήρια θα ήθελα να στείλω, μέσω του blog, στους μαθητές και τις μαθήτριες του Γυμνασίου Αλιβερίου που πήραν μέρος στην εκπομπή School - Tube της ΕΡΤ, η οποία προβλήθηκε από την ΕΤ1 σήμερα. Πραγματικά άξιζε να την παρακολουθήσει κανείς. Εννοείται ότι η εκπομπή θα ανεβεί στο blog, όταν δημοσιευτεί στο διαδίκτυο από την ΕΡΤ.

(Για όσους δεν την παρακολούθησαν, θα προβληθεί σε επανάληψη την Κυριακή στις 00:45 από την ΕΤ1)


Και πάλι πολλά συγχαρητήρια για την πολύ καλή δουλειά...!!!

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Το Schooltube ταξιδεύει στο Αλιβέρι

(Από τη σελίδα του προγράμματος της Ε.Ρ.Τ)
 
Αυτήν την εβδομάδα το Schooltube μας ταξιδεύει στο Γυμνάσιο Αλιβερίου και παρακολουθεί την ζωή 11 εφήβων από 13 έως 15 ετών και τις δραστηριότητές τους, από το πινγκ-πονγκ στο διάλειμμα του σχολείου έως το κρυφτό στις γειτονιές.

Ο Λουκάς διαβάζει Μαρξ.
Η Κωνσταντίνα θέλει να γίνει δημοσιογράφος και να ζήσει στη Νέα Υόρκη. Ο Γιάννης είναι κολλημένος με τον υπολογιστή και θέλει να γίνει μοντέρ, όλη μέρα φτιάχνει βιντεάκια. Ο Γιώργος είναι πρόεδρος του 15μελούς και πρωταγωνιστής στο θεατρικό του σχολείου. Η φίλη του, η Λένα, τον ακολουθεί στους αγώνες μπάσκετ που παίζει με την ανδρική ομάδα του Αλιβερίου. Κολλητή της είναι η Βάσω που νευριάζει εύκολα. Αντίθετα του Περικλή του αρέσει πολύ να μιλάει, είναι, όπως λέει, παρλαπίπας. Κολλητός του είναι ο Στράτος, κάνει ιστοπλοϊα και θέλει να γίνει πιλότος. Η Φαίδρα μετακόμισε από την Αθήνα πρόσφατα και δεν αντέχει το κουτσομπολιό. Ο Αποστόλης και ο Κωνσταντίνος είναι κολλητοί από το νήπιο και κάνουν συνέχεια πλάκες. Του Αποστόλη του αρέσουν οι ψηλές, του Κωνσταντίνου οι ξανθιές.

Αυτοί είναι οι βασικοί πρωταγωνιστές του πρώτου επεισοδίου της σειράς ντοκιμαντέρ Schooltube που σκοπό έχει να μας γνωρίσει τους εφήβους της σημερινής Ελλάδας. Ποιο είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτονται πριν κοιμηθούν; Πώς φαντάζονται τον εαυτό τους σε δέκα χρόνια; Είναι οι σημερινοί 15χρονοι αισιόδοξοι για το μέλλον τους; Θα σπουδάσουν αυτό που αγαπάνε ή αυτό που θα τους εξασφαλίσει εργασία; Πιστεύουν στο Θεό; Τους αρέσει το σχολείο; Πόσο σημαντικός είναι ο έρωτας στη ζωή τους; Τι θα ήθελαν να αλλάξουν στον εαυτό τους; Στο Schoolotube εκείνοι κατευθύνουν τις κάμερες, πολλές φορές τις χειρίζονται οι ίδιοι, για να μας συστήσουν μια πραγματικότητα που σύντομα θα είναι πολύ ορατή, αλλά προς το παρόν κάνει την παρθενική της εμφάνιση στην ελληνική τηλεόραση.


Σκηνοθέτης: Λευτέρης Χαρίτος
Αρχισυνταξία: Μαργαρίτα Μιχελάκου
Μοντάζ: Ανδρέας Γιαννακόπουλος – Κώστας Μακρινός
Παραγωγή: BOO PRODUCTIONS A.E

(Το επεισόδιο θα προβληθεί από την ΕΤ1 το Σάββατο 07.04.12 στις 18:00)

Χορός της Καμάρας

Αυτή είναι η αφίσα του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου για το χορό της Καμάρας, ένα μοναδικό έθιμο του Αλιβερίου:

























Φέτος έχει δημιουργηθεί και εκδήλωση στο facebook, που καλεί τους Αλιβεριώτες να πάρουν μέρος στο χορό: Όλοι χορεύουμε φέτος την Καμάρα!!

Όλοι οι Αλιβεριώτες θα 'μαστε εκεί...

(Για περισσότερες πληροφορίες, όπως και για τους στίχους του τραγουδιού της Καμάρας, μπορείτε να διαβάσετε παλαιότερο μου άρθρο ΕΔΩ. )

6 Απριλίου 1941:38.000 ΟΧΙ στη Γερμανία από έναν λοχία!Συγκλονιστική ιστορία αντίστασης

Ο Ουϊνστον Τσώρτσιλ είχε πει το ιστορικό “οι ήρωες πολέμανε σαν ΄Έλληνες”. Όπως φάνηκε βέβαια εκ των υστέρων δεν ήταν μόνο αναγνώριση του αγώνα των Ελλήνων ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα,αλλά και εκδήλωση της ανησυχίας του,γι΄ αυτό το λαό που στα πολύ δύσκολα με κάποιο μαγικό τρόπο αφυπνίζεται,ενώνεται,πολεμά μέχρι θανάτου για την εθνική του αξιοπρέπεια. Γι΄ αυτό και αμέσως μετά τα καλά και θερμά του λόγια, ο Τσώρτσιλ, έπαιξε σημαντικό ρόλο στον εθνικό διχασμό που ακολούθησε το τέλος της Κατοχής.

Δεν γνωρίζουμε αν ο Βρετανός πρωθυπουργός είχε στο μυαλό του κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό που τον έκανε να εκφράσει το θαυμασμό του για τη μαχητικότητα των Ελλήνων. Δεν γνωρίζουμε αν είχε ακούσει ποτέ την ιστορία ενός Έλληνα λοχία που έχοντας απέναντί του τη πιο σύγχρονη πολεμική μηχανή της εποχής, έμεινε μόνος του μέσα σ΄ ένα πολυβολείο και “έριξε” 38.000 σφαίρες εναντίον των Γερμανών εισβολέων! Σταμάτησε όταν του τελείωσαν οι σφαίρες και αφού είχε προξενήσει απίστευτες απώλειες στους Γερμανούς!


Η ιστορία του λοχία Δημήτρη Ίτσιου και το τραγικό του τέλος είναι ίσως το καλύτερο μήνυμα αυτή την ημέρα μνήμης. Και είναι ένα μήνυμα ότι κανείς δεν μπορεί να σε αναγκάσει να σκύψεις,αν δεν το επιτρέψεις εσύ ο ίδιος.


6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

Ο Δημήτριος Ίτσιος γεννήθηκε το 1906 στην ακόμα σκλαβωμένη τότε Μακεδονία από Βλάχους γονείς. Παντρεύτηκε την Άννα Κ. Νανοπούλου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τη Μαρία και τον Αναστάση. Με την κήρυξη του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου επιστρατεύθηκε ως έφεδρος λοχίας και υπηρετούσε στο Μπέλες, πάνω από το χωριό του, τα Άνω Πορόια Σερρών.
Εκεί επάνω, στην κορυφογραμμή του Μπέλες, ήταν στημένα τα πρώτα πρόχειρα φυλάκια της προκάλυψης της «γραμμής Μεταξά». Λίγο πιο κάτω, σε απόσταση περίπου δύο χιλιομέτρων από την οροθετική γραμμή, βρίσκονταν τα εννέα σκυρόδετα ελληνικά πυροβολεία, στημένα κατά μήκος της δεύτερης αμυντικής γραμμής. Οι υπερασπιστές των πυροβολείων, είχαν εντολή να αμυνθούν ώσπου ο στρατός του υποτομέα Ροδοπόλεως να συμπτυχθεί χωρίς απώλειες προς τα Κρούσια κι αμέσως μετά, να εγκαταλείψουν κι αυτοί τις θέσεις τους με κανονική υποχώρηση, έχοντας ως πλεονέκτημα την άριστη γνώση της περιοχής.



Ο Ίτσιος κατά την εισβολή των Γερμανών στο Μπέλες, στις 6 Απριλίου 1941, βρέθηκε να είναι επικεφαλής του Πολυβολείου Π8. Η ώρα είναι 5.15΄ όταν ψηλά στην «Ομορφοπλαγιά» του Μπέλες η πιο τέλεια πολεμική μηχανή της εποχής αρχίζει το καταστροφικό της έργο. Το πρώιμο γλυκοχάραμα έρχεται συντροφευμένο από ομοβροντίες Γερμανικών πυροβόλων, όλμων και πολυβόλων. Αρχίζει η επίθεση. Ανταπαντούν οι υπερασπιστές της προκάλυψης. Τα μάτια του Ίτσιου και των συντρόφων του κατακόκκινα απ’ την ολονύχτια αγρυπνία ερευνούν πόντο - πόντο το έδαφος μπροστά τους. Με το δάχτυλο στην σκανδάλη είναι έτοιμοι να αντιτάξουν σκληρή αντίσταση στην ιταμή επίθεση. Η προκάλυψη αντιστέκεται ηρωικά.
Ο ήλιος, στις πλαγιές του Μπέλες, αρχίζει σιγά - σιγά το καθημερινό του ανηφόρισμα. Κάποια στιγμή ακούγεται βόμβος αεροπλάνων. Τρία ή τέσσερα «στούκας» πλησιάζουν την περιοχή και ξερνούν σίδηρο και φωτιά. Στη σφοδρότητα των επίγειων και ουράνιων επιθέσεων δεν αντέχει άλλο η προκάλυψη. Αναδιπλώνονται οι υπερασπιστές της πρώτης γραμμής.


Έρχεται η σειρά των πολυβολείων. Θερίζουν τα πολυβόλα τους. Ατσάλινοι οι υπερασπιστές τους καθηλώνουν τους Γερμανούς. Τα αεροπλάνα βουτούν και ξαναβουτούν με λύσσα σκορπώντας φωτιά και όλεθρο. Τα οχυρά αντιστέκονται. Οι υπερασπιστές των πολυβολείων ποτίζουν με το αίμα τους τα ιερά χώματα της γενέθλιας γης.
Σταδιακά τα ελληνικά πυροβολεία Π3, Π4, Π5 και Π9, σιγούν. Ακολουθεί το Π6 που, περικυκλωμένο από τον εχθρό, έπειτα από σθεναρή αντίσταση, καταλαμβάνεται το μεσημέρι… Τα πυροβολεία Π7 και Π8, όμως, συνεχίζουν να μάχονται. Μέσα, βρίσκονται Έλληνες με ψυχή, θρεμμένοι με τα ιδεώδη της ελευθερίας, με τα ιδανικά της αυτοθυσίας. Έλληνες, που δε διαπραγματεύονται ούτε μια σπιθαμή ελληνικής γης… Γνωρίζουν πως δεν υπάρχει ελπίδα γι’ αυτούς. Αλλά, δεν τους νοιάζει. Το πυροβολείο Π8, έχει στη διάθεσή του 38.000 φυσίγγια, που οι υπερασπιστές του είναι διατεθειμένοι να τα «ξοδέψουν» με τη «δέουσα τσιγκουνιά».
Κάποια στιγμή ο λοχίας Ίτσιος βλέποντας το μάταιο της θυσίας, διατάζει τους στρατιώτες της μονάδας του να εγκαταλείψουν το Π8. Ο ίδιος θα μείνει και θα προσπαθήσει να καλύψει μόνος του την σωτηρία τους. Μερικοί υπακούουν. Οι Ανωπορογιώτες όμως μένουν. Φίλοι και σύντροφοι στις δουλειές και στα γλέντια στο χωριό. Πιστοί συμμαχητές του τώρα στο Π8 στην απόφασή του για αντίσταση μέχρις εσχάτων. Στη θυσία.



Μεθυσμένος ο Ίτσιος από τους καπνούς και τη βαριά μυρωδιά της μπαρούτης, αλλά και σε κατάσταση έκστασης, αποκρούει με το πολυβόλο του τις λυσσασμένες απόπειρες των Γερμανών για κατάληψη του οχυρού του. Γυαλίζουν τα κράνη των σκοτωμένων Γερμανών στρατιωτών της Βέρμαχτ στον απριλιάτικο ήλιο. Οι επιθέσεις συνεχίζονται, πληθαίνουν, σκληραίνουν. Μα ο Ίτσιος δε σταματά με το πολυβόλο του να σκορπά τον όλεθρο και το θάνατο στο Γερμανό εισβολέα. Όσο πιο πολύ κρατήσει στο μετερίζι του, τόσο ποιό ασφαλής θα γίνει η υποχώρηση των άλλων προς τα Κρούσια. Ούτε σκέψη για τη δική του σωτηρία με φυγή.
Η χαρά της θυσίας για την πατρίδα δίνει φτερά στην ψυχή, στα χέρια, στο πολυβόλο του λοχία. Οι άδειοι κάλυκες γεμίζουν τον ελεύθερο χώρο του πολυβολείου. Το τηλέφωνο με τη Διοίκηση από ώρα έχει σιγήσει. Κάποια στιγμή τελειώνουν τα πυρομαχικά. Αμέσως μετά ακολουθεί μια αλλόκοτη σιωπή. Οι Γερμανοί λουφάρουν. Αυτό φαίνεται, περίμεναν. Το τελείωμα των φυσιγγιών. Ο Λοχίας με τους συντρόφους του, γνωρίζουν πως έπραξαν το καθήκον τους. Πολέμησαν για την πατρίδα, για τις οικογένειές τους, τους φίλους τους. Ξέρουν πως μάλλον δεν θα ξαναδούν ποτέ τους δικούς τους ανθρώπους, για τους οποίους υπεραμύνθηκαν.
Με δυσκολία ανοίγουν τη βαριά σιδερόπορτα του φρουρίου τους. Τα άδεια φυσίγγια την έχουν φρακάρει. Σε λίγο βρίσκονται έξω. Στο γεμάτο από καπνούς, μυρωδιά μπαρούτης και θάνατο αέρα του βουνού.


Είναι προχωρημένο απόγευμα. Κράτησαν για καλά. Στην κατάσταση αυτή -μισοζαλισμένοι και ιδρωμένοι από την περίεργη σιωπή -  ούτε που κατάλαβαν την περικύκλωσή τους, άοπλοι αυτοί, από ομάδα Γερμανών.
 «Οι άνδρες, όσοι δεν εφονεύθησαν, συλλαμβάνονται αιχμάλωτοι και μαζί μ’ αυτούς κι ο Λοχίας Ίτσιος Δημήτριος, αρχηγός του Πυροβολείου Π8. Το πυροβολείον τούτο, δια του φοβερού, πράγματι, πυρός, επέφερεν εις τους Γερμανούς τεραστίας φθοράς. Δι’ αυτό ο επικεφαλής αυτών Αξιωματικός, ζητάει να μάθει τον Αρχηγόν», μας πληροφορεί ο Συνταγματάρχης Γιακουμής στο πολεμικό του ημερολόγιο.
Ο επικεφαλής αξιωματικός σε άπταιστα Ελληνικά ζητά τον αρχηγό του φρουρίου Π8. Η σκηνή που ακολουθεί, ζωντανεύει, χωρίς υπερβολή, την Αλαμάνα με το Διάκο της πάνω στα Μακεδονικά βουνά. Ευθυτενής, με αγέρωχη αξιοπρέπεια χωρίς ίχνος πρόκλησης και ανόητης επίδειξης, κάνει ο Ίτσιος δυο - τρία βήματα μπροστά, χαιρετά στρατιωτικά το Γερμανό Αξιωματικό και με σταθερή φωνή αναφέρει:
- Ίτσιος Δημήτριος, λοχίας πεζικού.

Ξαφνιάζεται ο άλλος. Στα μάτια του εύκολα θα μπορούσε να διακρίνει κανείς το θαυμασμό του για το παλληκάρι.
- Συγχαρητήρια λοχία. Με τη γενναιότητά σου ζωντάνεψες εδώ πάνω, σε τούτα τα βουνά, την πανάρχαια ιστορία των προγόνων σου.
Αμέσως μετά του κάνει νεύμα να τον ακολουθήσει. Τον οδηγεί στο ξέφωτο μπροστά από το πολυβολείο, και δείχνοντας του τις δεκάδες των πτωμάτων των στρατιωτών του - πάνω από 200 κατά έγκυρη εκτίμηση - του λέει:
- Αυτό που βλέπεις λοχία είναι έργο δικό σου.
Ο Ίτσιος γαλήνιος σαν όλους τους πραγματικούς ήρωες απαντά λακωνικά:
- Έπραξα το καθήκον μου.
- Εσύ έπραξες το καθήκον σου. Τώρα η σειρά μου να «εκτελέσω» κι εγώ το δικό μου καθήκον.

Και μπροστά στα έκπληκτα μάτια των Ελλήνων και Γερμανών στρατιωτών, βγάζει το πιστόλι του και στυλώνοντάς το στον κρόταφο του παλληκαριού τον εκτελεί εν ψυχρώ. Πέφτει άψυχο το παλληκάρι στα πόδια του εκτελεστή του. Μια αυλακιά άλικο αίμα πνίγει τα πρώτα αγριολούλουδα της «Ομορφοπλαγιάς» σημαδεύοντας τα όρια της γενναιότητας της πατριδολατρίας και της θυσίας από τη μια και της βαρβαρότητας, του φασισμού και της απανθρωπιάς από την άλλη. Ψυχρή, εγκληματική δολοφονία. Ο Γερμανός ήξερε καλά πως τη στιγμή εκείνη, διέπραττε ένα έγκλημα πολέμου, μια στυγνή κι αποτρόπαια δολοφονία, μπροστά στα απορημένα βλέμματα των δικών του στρατιωτών και στα γεμάτα πίκρα και αγανάκτηση βλέμματα των συμπολεμιστών του Ίτσιου. Γιατί, ο λοχίας τους, δεν έπεσε. Δολοφονήθηκε εν ψυχρώ. Έφυγε από τη ζωή άδικα, μια όμορφη Απριλιάτικη ημέρα στην καρδιά της άνοιξης…
Η θυσία του έχει καταγραφεί σε σχετική πολεμική έκθεση του 111/70 τάγματος Πεζικού, όπου μεταξύ των άλλων, αναφέρονται :
«….ο γενναίος Ίτσιος Δημήτριος με το σκληρό θάνατό του θα εισέλθει στο πάνθεον των ηρώων και η ιστορία θα αναγράφει το όνομά του προς παραδειγματισμό των επερχόμενων γενεών....»



Το πτώμα του, μαζί με αυτά των άλλων συμπολεμιστών του, ετάφη στην Ομορφοπλαγιά. Το 1946, η σύζυγός του, Άννα, μαζί με άλλους συγχωριανούς, ξέθαψαν και μετέφεραν τα οστά του και των άλλων πεσόντων στο Ηρώο του χωριού Άνω Πορόια. Είναι η χρονιά που απονέμεται μεταθανάτια στο λοχία ο βαθμός του Επιλοχία και το Αργυρό Αριστείο Ανδρείας για τη γενναιότητα και το θάρρος του. Πολλά χρόνια μετά στήνεται στην «Ομορφοπλαγιά» και κοντά στο θρυλικό πλέον Π8 αναμνηστική στήλη, το δε στρατόπεδο που υπάρχει στο χώρο της θυσίας του ονομάζεται «Στρατόπεδο Ίτσιου». Τέλος στις 10 Αυγούστου 1980, σε επίσημη τελετή γίνονται τα αποκαλυπτήρια της γλυπτικής σύνθεσης της κεντρικής πλατείας του χωριού Άνω Πορόια.
Σήμερα, επίκαιρα όσο ποτέ, ο ήρωας Δημήτριος Ίτσιος βροντοφωνάζει με τη χάλκινη σιωπή της προτομής του από την κεντρική πλατεία του Μακεδονίτικου κεφαλοχωριού, σε απόσταση αναπνοής από τα συμβατικά σύνορα του ασύνορου Ελληνισμού, ότι τα κόκκαλα των παλαιών και νέων Μακεδόνων ηρώων τσακίζουν αλύπητα τα βέβηλα χέρια φίλων και εχθρών, για όποια απόπειρα καπήλευσης της Ελληνικής ιστορίας.

- Ίτσιος Δημήτριος του Ευσταθίου...
- Παρών!


(Πηγή: On Alert.gr)

Καλό Πάσχα!!!

Το μαθήματα τελείωσαν και οι διακοπές του Πάσχα μόλις ξεκίνησαν! Το blog εύχεται σε όλους τους αναγνώστες του "Καλό Πάσχα" και "Καλή Ανάσταση"! Η Ανάσταση Του Θεανθρώπου να μας φωτίσει όλους και να μας βοηθήσει στην καθημερινή μας ζωή...

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

Λιγνιτωρυχείο Αλιβερίου: εξέγερση του 1933

Βία και αίμα

Το καλοκαίρι του ’33 έπεσαν οι πρώτες 50 υπογραφές για να δημιουργηθεί σωματείο.
Την άλλη μέρα και ενώ το ιδρυτικό καταθέτονταν στο πρωτοδικείο Χαλκίδας, η εταιρία απολύει τα μέλη του. Έτσι προγραμματίζεται συγκέντρωση στα γραφεία της εταιρίας. Ο διευθυντής Ν. Γρυπάρης ειδοποιεί την χωροφυλακή, η οποία έφερε ενισχύσεις και από την Κύμη με επικεφαλής τον υπομοίραρχο Πηλό. Οι εργάτες σπάζουν το φράγμα και επιδίδουν τα αιτήματα τους. Ο διευθυντής ζητά προθεσμία μέχρι την Πέμπτη για να ενημερώσει τον ιδιοκτήτη Εμπειρίκο.
Κηρύσσεται γενική απεργία. Έρχεται η Πέμπτη και οι εργάτες προχωρούν προς το λιγνιτωρυχείο να πάρουν απαντήσεις. Στα μισά του δρόμου δέχονται τα πυρά της χωροφυλακής…. 22 διαδηλωτές τραυματίες, μερικοί έμειναν ανάπηροι για όλη τους τη ζωή.
Η έφημερίδα «Εύριπος» στο φύλλο της 12ης Αυγούστου 1933 περιγράφει τα γεγονότα και καταλήγει:
«’Επείλθεν σύρραξις κατά τήν οποίαν η Αστυνομική δύναμις έπυροβόλησε έναντίον των εργατών, οι οποίοι διεσκορπίσ-θησαν. Από τους ριφθέντας πυροβολισμούς υπό των χωροφυλάκων ’ετραυματίσθησαν 15, εξ’ ών οκτώ βαρέως.

Μεταξύ των τραυματισθέντων είναι οι Γ. Ζωντός, Ν. Χαρίτος Α. Παναγιωτάρης, Α. ’Αρβανίτης, Β. Μπαχάρας, Ι. Ρήγας, Β. Καρκαλέτσης, Κ. Προκοπίου, Γ. Μαρίνος, Γ. Λάντζος, Σ.’Αϊδίνης και Β.Μούντριχας, Μαρία σύζυγος Α. Θεοδώρου κ.α …».
Η εφημερίδα «Εύβοια» στο φύλλο της 16ης Αυγούστου 1933 γράφει:

«Εντόπιαι και Αθηναϊκαί ’εφημερίδες σχολιάζουσαι την προχθεσινήν τραγωδίαν τών ’ανθρακωρυχείων ’Αλιβερίου χαρακτηρίζουν αυτήν ως σύγκρουσιν ’εργατών και χωροφυλακής. ’Όχι μόνον ’εκ τών αποτελεσμάτων αλλά και ’εκ της πραγματικότητος η τραγωδία ’εκείνη δεν ήτο τίποτε άλλο αλλά καθαρά δολοφονία της οποίας τα θύματα είναι δύο δεκάδες περίπου αθώων και νομοταγών πολιτών. ’Εργαζόμενοι οι δυστυχείς έκείνοι έργάται εις τά ἔγκατα της γης, με διαρκή κίνδυνον της ζωής των, φθείροντες την υγείαν των μέ ευτελές ημερομίσθιον τριάκοντα δραχμών δεν επληρώνοντο τά ημερομίσθια των αυτά από έξ περίπου μηνών. Συντηρούμενοι εξ ιδίων εξήντλησαν και οικονομίας όσας είχον και πιστώσεις όσας ημπορούσαν να έχουν ώστε έφτασαν εις την πείναν, εις την στέρησιν των πάντων. Απελπισμένοι έπαυσαν να εργάζονται, διότι αι δυνάμεις των έχουν εξαντληθή, και εργάται, γυναίκες και παιδία, επήγαιναν να ζητήσουν από την διεύθυνσιν της εταιρείας το ξηρό ψωμί του τίμιου ιδρώτος των, χωρίς καμίαν άλλην διαμαρτυρίαν, διότι η πείνα τους είχε σβύσει και την φωνήν ακόμη. Η ηρωΐκή αστυνομία Αλιβερίου τους διέταξε να υποχωρήσουν, να φύγουν.

Οι εργάται όλοι μαζί με γυναίκες και παιδιά, εσήκωσαν τα χέρια ψηλά, σαν σε προσευχή, σαν αρχαίας τραγωδίας πραγματικοί ικέται προς τους Θεούς και επροχώρησαν γαλήνιοι. Αυτό η ηρωΐκή αστυνομία εθεώρησεν απείθειαν και ασέβειαν και το ετιμώρησε διά θανάτου. Με όσες σφαίρες είχαν οι χωροφύλακες αυτοί, εζήτησαν να αφαιρέσουν την ζωήν των αόπλων και πεινασμένων εργατών, απείρως κακούργοι, διότι επυροβόλησαν αόπλους ικέτας των Θεών ενώ προσηύχοντο. Αυτό είναι εκείνο που η αστυνομία ονομάζει σύγκρουσιν και αι εφημερίδες αποδέχονται. Την καθαράν δολοφονίαν, την ιεροσυλίαν ονομάζουν σύγκρουσιν» […]. έκαναν και μηνύσεις για να δικαστούμε σαν αναρχικοί. Είχανε επιστρατεύσει και τον περιβόητο τότε Δεσπότη της Κύμης Παντελεήμονα».

και ο λαϊκός ποιητής Ν. Αντωνίου:

Εγινε μάχη θλιβερή, μάχη φαρμακωμένη
ποτέ δεν το περίμεναν οι εργάτες οι καϋμένοι.
Η καμπάνα του άγιου Λουκά βαρούσε πενθισμένα
Γιατ’ είκοσι εργάτες της, είχαν πνιγεί στο αίμα..

(Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε από τον κύριο Γιώργο Κατσαμάγκο, στην ομάδα "Έχω ματώσει και εγώ τα γόνατά μου στις αλάνες του Αλιβερίου", στο Facebook

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Τα τρένα που 'φύγαν

Η ιστορία του λιγνιτωρυχείου Αλιβερίου ξεκινά το 1873, οπότε παραχωρούνται 7.645 στρεμ. στους Γ.Α.Χορμόβα και Ανδρέα Ησαϊα.

Πέρασαν 25χρόνια και το 1896 δίνεται μια δεύτερη άδεια 6.599 στρ στους Γ.Α.Χορμόβα (κτηματία), Παναγή Λεβέντη(γιατρό) και Ν. Βάμβα.

Ο Παναγής Λεβέντης γεννήθηκε στο Αλιβέρι το 1846, σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και άσκησε το λειτούργημά του στο Αλιβέρι. Από ‘το 1885 μέχρι το 1930 ο Π. Λεβέντης θα έχει σπουδαίο ρόλο στην πολιτική ζωή της Καρυστίας και της Ευβοίας. Θα εκλεγεί βουλευτής το 1892, 1895, 1905, 1915 και 1920. Στο οικόπεδο που ήταν το όμορφο αρχοντικό του,( κάηκε στην κατοχή) είναι χτισμένο σήμερα το Α΄ λύκειο Αλιβερίου.

Δυστυχώς το 1897 μια τρομακτική πλημμύρα κατέστρεψε όλες τις εγκαταστάσεις στην επιφάνεια και κατέκλυσε τα υπόγεια έργα.
Τον Οκτώβρη του 1901 με το ΒΔ 232 παραχωρείται μια ακόμα έκταση 17.252 στρεμ, στους Μηνά Κορωναίο και Αγγ. Αγγελόπουλο

Μέχρι την λήξη του 19ου αιώνα δεν φαίνεται να υπάρχει σιδηροδρομική μεταφορά, παρά το γεγονός ότι υπήρξε αποβάθρα φόρτωσης στο «Καλάμι». (δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω περισσότερα στοιχεία)

Το 1916 υπογράφεται σύμβαση μεταξύ των τότε ιδιοκτητών Βοργιά, Ροδινού και Γεωργίου και την Λιμενική επιτροπή Αλιβερίου, με την οποία οι ανωτέρω μισθώνουν πλάστιγγα, οικίσκο και ξύλινη αποβάθρα, στον Κάραβο. Παράλληλα όμως, συνάπτουν σύμβαση με τους Γ. Σκαρλή, Ε. Κυριακού, Π. Θαλασσινό , Κ. Τσάλα, Αντ. Ρεβύθη……. (καραγωγείς), και Ε. Ποθητάκη, Μ. Χατζηπέτρου, κατοίκους Καράβου σαν εργολάβους φόρτωσης. Η σύμβαση με μια δεκάδα καραγωγέων δείχνει ότι η μεταφορά του λιγνίτη στον Κάραβο, γινόταν με κάρα.

Το 1918 το λιγνιτωρυχείο εξαγοράζεται από την Α.Ε. Λιγνιτωρυχείων Αλιβερίου με Διευθ. Σύμβουλο τον Π. Μάτσα.

Η εταιρεία αυτή κατασκεύασε και την πρώτη σιδ/κή γραμμή που κατέληγε στον ιστορικό λιμενοβραχίονα.

Όταν το 1945 έγινε η εκκαθάριση της, βλέπομε να παραχωρούνται εκτός των άλλων και 10 χλμ σιδ. γραμμής, 2 μηχανές ντήζελ 40ΗΡ, 2 ατμομηχανές 30 ΗΡ, 40 βαγόνια 4-5 τον.
« Όλα πλην του ιστιοφόρου «Μαρκέλλα» και του αυτοκινήτου Μαρτίνι Νο 67!»

Η εποχή της Δ.Ε.Η
Στο ΦΕΚ της 24/11/50 κηρύσσονται απαλλοτριωτέα μεταξύ των άλλων και «λωρίς εδάφους εφ’ής είναι εστρωμένη η σιδηροδρομική γραμμή η συνδέουσα τα λιγνιτωρυχεία μετά του λιμένος Αλιβερίου .
Η Δ.Ε.Η. στη συνέχεια απαλλοτριώνει επιπλέον 74,5 στρέμματα για την διαπλάτυνση και 20,66 στρ. για την επέκταση προς τον Α.Η.Σ

Ο 15-χρονος Κ.Κ φόρτωσε στο μουλάρι ξύλα στην Παναγιά να τα πουλήσει στ’ Αλιβέρι. Ο πατέρας τον συμβούλεψε αν συναντήσει κάτι που βγάζει καπνό και σφυρίζει να μη φοβηθεί. Ο μικρός Κ. ζύγωνε - για πρώτη φορά στη ζωή του -στα πρώτα σπίτια και τίποτα –μέχρι στιγμής- δεν τον έκανε να φοβηθεί. Όπου, για μια στιγμή, εκεί κοντά στο «στενό» άκουσε το θεριό να βρυχιέται ξερνώντας καπνούς και φωτιές. Τρόμαξε τόσο πολύ, παράτησε το ζώο να τρέχει κατά τ’αλώνια κι’ εξαφανίστηκε. Πέρασαν χρόνια , μεγάλωσε, ήρθε να μείνει για πάντα στ’ Αλιβέρι.

(Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε από τον κύριο Γιώργο Κατσαμάγκο, στην ομάδα "Έχω ματώσει και εγώ τα γόνατά μου στις αλάνες του Αλιβερίου", στο Facebook)

Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

Άρχισαν τα έργα υπογειοποίησης των καλωδιών της ΔΕΗ στο Αλιβέρι

 Άρχισαν τα έργα της ΔΕΗ για την υπογειοποίηση των καλωδίων υψηλής τάσης στο Αλιβέρι. Όπως είχε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο (βλέπε ΕΔΩ) γίνεται υπογειοποίηση της παλιάς γραμμής μεταφοράς από το εργοστάσιο, μέσω του περιφερειακού, μέχρι το Κέντρο Υγείας Αλιβερίου, όπου τα καλώδια θα συνεχίσουν εναέρια. Στον περιφερειακό έχει σκαφτεί ένα μεγάλο χαντάκι από τη δεξιά πλευρά του δρόμου (με κατεύθυνση προς Κύμη). Αν και υπάρχει η απαραίτητη σήμανση, χρειάζεται μεγάλη προσοχή από τους οδηγούς, ιδιαίτερα στη μεγάλη στροφή.

UP Greek Tourism: η Ελλάδα στην Times Square

Το  «UP Greek Tourism» αποτελεί πρωτοβουλία τριών Ελλήνων, του Γιώργου Κλειβοκιώτη, του Στάθη Χαϊκάλη και του Ονίκ Παλαντζιάν, οι οποίοι κατάφεραν να συγκεντρώσουν το απαραίτητο ποσό για την εκστρατεία μέσω του crowd-funding.

Με τη βοήθεια άλλων 15 ατόμων και αξιοποιώντας τη δυναμική του social media marketing χρειάστηκαν μόνο δύο μήνες για να συγκεντρώσουν 15.000 - 17.000 δολάρια για την εκστρατεία. Με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν ο ελληνικός τουρισμός να διαφημίζεται με διαφημιστικά σποτ των 60΄΄, 4 φορές την ώρα, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, στο κέντρο της Νέας Υόρκης μέσω μιας τεράστια υπαίθρια διαφημιστική πινακίδα η οποία θα προβάλλει υλικό προώθησης του ελληνικού τουρισμού.


(Το σχόλιό μου: Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε αυτούς τους ομογενείς Έλληνες για την πρωτοβουλία που πήραν. Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι που με τις πρωτοβουλίες τους βοηθούν τη χώρα, στη δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται.)


Το διαφημιστικό μήνυμα:



(Πηγή πληροφοριών: http://www.proho.gr/social-media/greek-tourism-i-ellada-stin-times-square)

Καλό Μήνα

Μπήκε κιόλας ο Απρίλης, πόσο γρήγορα περνά ο καιρός. Είμαστε σχεδόν μια ανάσα πριν τις διακοπές του Πάσχα.

Καλωσορίζουμε τον Απρίλη, λοιπόν, με το τραγούδι "Ένας ευαίσθητος Απρίλης" από το άλμπουμ "Το Καλαντάρι" του Παντελή Θαλασσινού.

Καλό Μήνα σε όλους!!!

(Καλή Πρωταπριλιά!!!)